کور خود ، بینای مردم !

تا حالا این سوال براتون پیش اومده که چرا عیب دیگران انقدر آزارمون میده ؟!

از زبان یک روان شناس بخوانید :

 

سالها پیش خانومی برای روان درمانی بهم مراجعه کرده بود. یه روزی توو یکی از جلساتش از همسر و مادر شوهرش به شدت عصبانی و پر از غیظ بود. وقتی دلیل این خشم رو جویا شدم بهم گفت که اخیرا” توو خونه تکونی متوجه شده که یه سری کاغذ با عنوان طلسم و دعا و اینطور چیزا توو جاهای مختلف خونه توسط شوهر و مادر شوهرش ظاهرا” قایم شده بودن و از این رفتار اونا به شدت عصبانی بود.

ایشون توی حرفاش مدام تاکید می کرد که برای آدمای خرافی و بی سوادی مثل اینا واقعا” متاسفه …!بگذریم … در ادامه ازش پرسیدم که خب حالا با این کاغذ پاره ها چه کردی ؟

جوابش یه لحظه میخکوبم کرد! بهم گفت که میگن دعا و طلسم رو نباید همین جوری بریزی بره و باید بندازیش توو ” آب روان ” ! چون توو تهرون آب روان سراغ ندارم باید بیرون شهر یه جا واس پیدا کنم.

این اتفاق رو توو علم روان شناسی بهش میگن : “spilitting”

یعنی طرف اون ویژگی، خصوصیت یا هر بُعدی از وجودش که براش قابل قبول نیست ( یا به نحوی زشت میدونه و یا از اون خصوصیتش بدش میاد) رو نادیده بگیره ولی به جاش دقیقا همون چیز رو در دیگری ببینه و بهش گیر بده !

در مثال بالا خانوم مراجعه کننده ، خودش بسیار اعتقاد به خرافات داشت اما برای خرافاتی بودن همسر و مادرش متاسف بود!

همیشه یادتون بمونه که ما از چیزی در دیگران متنفریم و اون ویژگیش رو مخمون میره که در خودمون هست ولی دوست نداریم ببینیم و بپذیریم.

 

تو به آن چیزی در من حمله میکنی که در خودت از آن متنفری …

# نقل از پیچ اینستاگرامی @organic_minded

اسماعیل سلیمی

می‌خواهید دیدگاهتان را بیان کنید؟